Manşet
Özet & detaylar
12 Eylül darbesinin yıktığı hayatlardan birinde yetişmektedir küçük Deniz. Annesini henüz doğmadan önce kaybetmiş, bir gazetede yazar olarak çalışan babası tarafından mütevazi bir evde yetiştirilmiştir.
Benim adım insanların hizasına yazılmıştır.
Her gün yepyeni rüyalarla ödenebilen bir ceza bu. Keşke yağmuru çağıracak kadar güzel olmasaydım Ölüm ve acılar çatsaydı beni Düşüncem yapma çiçekler kadar gösterişli ve parlak Sözlerim ihanete varacak doğrulukta olsaydı. Anmaya gücüm yetseydi de konuşsaydım Diri-gergin kasları konuşsaydım “Kardeşler! ” deseydim “Kardeşlerim! ” “Bakın yaklaşıyor yaklaşmakta olan “Bakın yaklaşıyor yaklaşmakta olan “Bakın yaklaşıyor...” Yazık, şairler kadar cesur değilim Çocukların üşüdükleri anlaşılıyor bütün yaşadıklarımdan Gövdem kuduz yarasalarla birazcık yatışıyor. Benim gövdem yıllar boyu sevmekle tarazlandı Öyle bir çalımlarla gecenin çitlerinden atlardım Bir güneş sayardım kendimi denizin karşısında Çünkü çam kokularına sürtünüp ağırlaşan ruhların İnanmazdım dosyalara sığacağına Gittikçe ışıldardım dükkânlar kararırken Hüznün o beyaz etrafına sakallarım batardı. Benim adım bilinen cevapların üstüne mühürlenmiş Ellerim tütsülenmiş Evlerin yeni yıkanmış serin taşlıklarında Dirgenler, bakraçlar, tornavidalar Bende kül, bende kanat, bende gizem bırakmadılar Ve içinden bir baş ağrısı gibi çınlamaktansa Gövdem açık bir hedef kılındı belâlara. Ve bu yüzden yakışıksız oluyor İnsanları hummalı baharlar olarak tanımlamak Ve bu yüzden göğsümde dakikalar İnce parmaklar halinde geziniyor Konvoylar geçiyor meşelikler arasından Bir yaprak kapatıyorum hayatımın nemli taraflarına Ölümden anlayan, ciddi bir yaprak Unutulacak diyorum, iyice unutulsun Neden büyük ırmaklardan bile heyecanlıydı Karlı bir gece vakti bir dostu uyandırmak. (1972) |
İsmet Özel
|
Sonsuza dek Sophie
Gözleriniz madam!
Gözlerinize bakıyorum da;
Sanki bir yangın yeri!
Yüzünüz talan edilmiş bir imparatorluktan kalmış gibi!..
Bir şair oturmuş o iki kaşın arasına,
Tüten dumana ve akan kana bakmaksızın!
Aldırmaksızın parlıyan (patlayan) bombalara, şiir söylüyor gibi…
Gözlerinize bakıyorum da;
Sanki bir yangın yeri!
Yüzünüz talan edilmiş bir imparatorluktan kalmış gibi!..
Bir şair oturmuş o iki kaşın arasına,
Tüten dumana ve akan kana bakmaksızın!
Aldırmaksızın parlıyan (patlayan) bombalara, şiir söylüyor gibi…
MOR DERGİSİ / SAYI:3
KADER PRANGA DEĞİLDİR
Kader pranga
değildir
Önümüzde
büyük bir kavga
Omuzlarımızda
şiirin yükü
Ayı söküp
yerinden
Geceyi
buruşturup atalım
Gözlerin dem
tutmaz vadilerine
Kader pranga
değildir
Beklediğimiz
bengisu bir sevgili
Bu sensiz
geçen kaçıncı mevsim
Baharların
yalanıyla üzme kendini
Beklemeyi
sevmişiz, görmeden yaşlanmayı
Prangalı
garlarda solumuşuz hasreti
Kader pranga
değildir
Âşıkların
şeb-i aruz nefeslerinde
Ölüm tutuklu
öz beyinlerde kalsın
Beni arama
kubbelerin aleminde
El ele kol
kola ateşin içindeyiz
Hala yanmayı
mı merak ediyorsun
Kader pranga
değildir
Aşılmaz
Leyla çölünün kervancısı
Peşine
düştüğün kaçıncı kervan
Serapların
inkisarıyla üzme kendini
Çölün Leyla
kokulu kumlarına bir daha sor
‘’Ey
kervancı, ey kervan Leyla mı nereye götürüyorsun’’
HAKKI AYTAÇ
-Kim olduğunu bilmiyorum ama her kimse çoktan yola çıkmış bile-
HAKKI AYTAÇ / NİSAN 2014 / 43.SAYI
ELİFİN GÖLGESİNDE
Dipsiz vadilerde bir simurg ölmek üzere
Çırpınırken uyanıp kendine geldi bir avuç suda
Dağlar başı keskin hasret odaklı nağmeler
Soğukluğun uykusuyla ısınsın gelmeyen ilhamlar
Perdeyi bile aralamak gelmez seneler sonra
Kederinden denize iki avuç daha bırakılsın
Abaküsün gelgitlerinde yorgunlaşansın adımlar
Rüzgâr uçurtmayı çalınca, ölmeyen ceset soğusun
Yalnızlık buhranında ölüm kaç kez görülsün
Sen misin ötekileşen her şeyin yolcusu
Bilmediğim kadınlar; çaldı senli rüyalarımı
Küstüğüm odanın duvarlarında yolculuk zor
Sürünmekteyim, seni terk edeli yüzüstü ovalarda
Silinmiş yazılardan aşırılan moloz yığınları
Kelimelerin kirli madeninde bulunmayı bekleme
Medet ummuş elifin gölgesinde,
Çarmıhta asılan askı şairleri; şiirden
Yüzüne hasret gecelerde yansın kandiller
Gözlerim kapalı sokaklarda seni koşarken
Güneyli taze yüreklere düşürmüşsün ateş
Köle olmaya avuç açmış yiğitler kapında bekleyedursun
HAKKI AYTAÇ / ARLIK 2013 / 39.SAYI
KALEMLER VE BEGÜM
Bakışın avuçlarımda gezinir
Gözlerin bir Venüs gibi
Hep uzaklara çağırır
Esir olmuş bu şehrin sokaklarında
Aşkı yalnız mavi önlüklü çocuklar bilir
Kalemler ve begüm
Hint prensleri gibi düşer ve kırılır
Bir kaçıştır zaman
Seni andığım saatleri kovalar
Yalnızlığa kaçtığım gecelerde
Sessiz gemilerle sığındığım liman
Kalemler ve begüm
Boşlukta sallanan bir kol gibi
Yorgun ve elemli
RESİMLER
Kelebeğin Rüyası






