reklam

Manşet

ÇOK SADE BİR HİKAYE

Yazar Unknown 14 Ocak 2016 Perşembe 0 yorum

ÇOK SADE BİR HİKAYE

Size herkesin anlayacağı bir hikâye anlatmak isterdim. Hem okuyan için hem de dinleyen için anlaması kolay belki de okumaya odaklanamayan insanlar için daha kolay bir hikâye. Ama ne yazık ki kafamın karışıklığı sizi ancak bir ip yumağına dolamaktan başka işe yaramaz. Yinede kaybetmeyin ümidinizi sihirli bir elle tek seferde her şey çözülebilir.
Halktan uzak mahallemin beton duvarlarının ardında, manevi iklim meltemlerinin esmediği bahçelerde büyümüştüm. Peşine düştüğüm felsefi akımlar beni aklın yanılmaz bir kılavuz olduğuna iman ettirmişti. Araştırmalarımın sonucunda isteği doyurucu metinlere ulaşamayınca tarifi imkânsız boşluklar açılmıştı ruhumda. Boğaza nazır yalımızda tüm imkânların bana verdiğinin ötesinde olmayan şeylerin peşine düşmüştüm. Kant’ın “Saf Aklın Eleştiri”sinden öteye gidememiştim. Kimilerine göre bu seviyede yabana atılacak bir yer değildi. Sonuçta aklın sınırları kendi çizgilerini aşamıyordu. Sade hikâye dedik ama felsefik akımların içinde boğuluyoruz. Beni dinliyorsan inan yol daha keşmekeş bir hal alabilir. Sen yinede sabırla oku beni. Avrupa’nın sorgulayan ve eleştiren akılla devrimlerin art arda geçekleştiğini öğrenmiştim. Maddiyatın getirdiği doyumsuzluk, zihinde bu akımların ağına takılmıştım. Oysaki Avrupalı bozulmuş bir dini yanlışlardan kurtararak doğruya gidiyordu. Ama peşine düştükleri akıl onları yarı yolda bırakmıştı. Ben tamamlanan bir dinden uzaklaştıkça aklım gözlerime inmişti. Kimseyi dinleyip bu kuyudan çıkmaya da niyetim yok gibiydi. Furedi’ye göre aklın değer kaybı ve kültürel yaşamın tekdüze bir hal alması sorunlarını yaşıyordum. Kendimi entelektüel zannediyordum ama olsa olsa Boğaz entelektüeli olacağımı da ruhum bana fısıldıyordu. Ben kimim sorusunu düşündükçe işin içinden çıkamıyordum.
Günler birbirini kovalamayı bırakmış kim biraz gecikse onu diğeri yiyordu. Artık varlığı hissedilmeyen evin bir parçası gibiydim. Bu evde atsan atılmaz satsan satılmaz olduğum için hala bir yerim vardı. Hiç konuşmadan direk odama çıktım. Bu haline alışmıştı evin diğer fertleri, kimse yadırgamadı. Gelgitlerin en uç noktasında duruyordum. Gidip yine anlamsız bir şekilde klavyenin tuşlarına basıyordum. Kafamı ekrana doğru kaldırdığımda Kozmografyanın gizemli dünyasında sörf ederken buldum kendimi. Esen rüzgârla havalanan perde yüzüme vurdu. Güzel bir boğaz akşamıydı. Mayıs ayının içinde erguvanlarla süslü bir İstanbul masalı. Ben bunların çok uzağında karar aşamasındaydım. Son haftalarda tamamen tüm araştırmalarını yaratıcı üzerine yoğunlaştırmıştım. Yaratıcının kitabından kâinatı okuyup O’na ulaşmaya çalışıyordum. Günlerin birbirini kovalaması beni dipsiz bir kara deliğe doğru itiyordu. Çünkü ilerlemesine bir türlü engel olamıyordum. Düşündüm; kara delikler, akıl almaz büyüklükteki galaksiler ve spiral kollar arasındaki ışık yılı mesafelerin büyüklüğü hayalime bile sığmadı. Bir annenin karnındaki embriyo gibi her şeyi tam anlamıyla zihnimde yeniden oluşturmaya başladım. Eski okunmuşlukların izleri kolay silinmiyordu. Yanlış düşündüğümü bilmeme rağmen yine de maddiyatçılık tarafım ağır basıyordu. İnce çizgi a’rafta kala kalmıştım.
Tüm yaşadıklarım beni bitap düşürmüş hayal ile gerçeklik arasında gelip gidiyordum. Rüyaların gerçekleşmeyip kısa süreliğine ağızda bal tadı verdiği anlar artık acılaşıyordu.  Avuç avuç içilen uyku hapları da yine de kar etmiyordu. Oysa çok imkânlı semtlerin el değmemiş doktorların kontrolünde en ince ayrıntısına kadar check-up tan geçmiştim. Hasta değildim; kafamda kelimeler ve cümlelerle problem yaşıyordum. Sürekli aynı şeyi tekrar ediyordum. Doğruyu bulmak için günümüz insanın formüle ettiği olay örgüsünü 5N 1K ile çözmeliydim. Neyim ben? Neden dünyaya geldim? Neye ulaşacağım? Ne zaman anlam bulacağım? Nasıl dönüşeceğim? Ve kiminle olacak bu. “Elifi” geçmiştik bu seferlik tüm açmazlar “Nun” gölgesindeydi. “N” yi çözmek diferansiyel denklemlerin çözümsüzlüğüne terk edilmiş karmaşık ve bilinmeyen kadar açmazdı.
Hayal edilmiş tüm ayrıntılı lükslerin kucağında sağa sola dönmem yatağın batmasına engel olamıyordum. Uykusuz gecelerin ritmi öyle kaçmıştı ki ikinci yeni şiiri gibi ne başında ne de sonunda bir şey anlaşılıyordu. Oysa bazen gece tek kelimeye sığıyordu. Yalnızlar vadisinde N’lerin hasretini koklarken, yapayalnız duvarları kendine çektim. Sessizlikte herkes yerine ulaşıyordu. Bazen radikal kararlar alarak akıp giden suyun yönünü değiştirmek yeni ufuklar açabilirdi. Tebdili mekânda ferahlık var diyerek, Cihangir semtinde pek kullanılmayan apartman dairesine gitmeye karar verdim. Beni boğan tekdüze yaşam yeknesaklıktan biraz olsun kurtulmak istemiştim. Sorular benden önce gelip odalara kurulmuş kapılarının tekrar açılmasını bekliyorlardı. Artık gündüzleri uyuyup gecenin büyük kısmını ayakta geçiriyordum. Bohem ve asosyal hayatın vazgeçilmez unsuruydu bu şekilde yaşam. Bir zaman sonra her gece birbirini takip eden sesleri izlemeye etmeye başladım. Üst kattan gelen sesler zamanı değişmeden yapacaklarını sıralıyordu. İmkânların seferber ettiği sentetik ilaçlarını kaldırıp bir kenara attım. En huzurlu uykuya dalışlarımı bile yarıda kesip karanlıktaki sessiz ipucunun peşine düştüm. Uyuyor vakti gelince o seslerin izlemek için yatağından yukarıya bakarak hayal kuruyordum. Eşlik etmek, gözlerin görmediği sadece O’nun için yapılan hesapsız hareketlere…
Dikkat kesildim. Önce suyun sesi hiç bitmesini istemeyeceğiniz bir melodi ile şırıl şırıl akıyordu. Eminim, kimse şehrin sessizliğe gömüldüğü bu saatte dinlememiştir su sesini. Sonra salona doğru ağır adımlar. Sessizlik. Yine bekleyiş. Dizlerin tetiği ezerek düşürmesi gibi sarsmadan yere değmesi, alnın yumuşak dokunuşu sanki tavana ağırlık yapıyordu. Taşınamayacak bu yükü sırtlayan yaşlı bir beden olmalıydı. Anlam veremedim. Sahi üst komşum kimdi ki galiba apartmandan kimseyi tanımıyordum. Adımlar dış kapıya yöneldi. Anahtar açıldıktan sonra şeytanın tüm düğümleri çözülüyordu. Ama nereye gidiyordu bu karanlıkta. Kapı açıldı. Asansör sesi gelmedi. Üst kattan adım adım inen sesler yaklaşıyordu. Gözetleme yerinden geçit merasimini bekliyordum. Yaşlı bir beden küçük el feneriyle sessizce süzülüyordu. Ama tüm kurgum yıkılmıştı. Aşağı doğru inen 30’lu yaşlarda silim gibi bir delikanlıydı. Bir gece, iki gece, üç gece ve gecelerce… Aynı şeyleri aynı yerde aynı zamanda yaşamıştık. Anlamını öğrenmiştim bütün bunların komşunun pencereden camiye girişini görünce…
Gecenin bu vaktinde peşine takıldığım bu beden “N” lerin altlarını doldurmaya başladı. Belki aynı hatayı yapıp yatağımdan kalkmadım. Kafada bir din yaşıyordum her zaman gibi pratiğe indiremiyordum. İrade, tüm insanlarda olduğu gibi beni de harekete geçirememişti. Rahatlık her şeyin ötesindeydi. Rahatlık bir putun anlamsızlığı gibi üstüne yapışmış duruyordu. Yatak sıcacıktı. Beyinde bir dünya yaşamak en kolayıydı. Oysa harekete geçiren iman ancak sırattan geçirebilirdi. En iyisi tüm manevi ihtiyarlık hallerine rağmen ibadette ısrar eden üst komşumla tanışmaktı. Hareketlerini zaten en ince ayrıntısına kadar ezberlemiştim. İşin garip tarafı komşum asansörü hiç kullanmıyordu. Zaman içinde tek farklı olan şey dakikaların birer ikişer geriye gelmesiydi. Bazen ne okuduklarınız nede anlatılanlar sizi değiştirmez. Söylediğini yaşayan insanların en küçük hareketi sizde fırtınalar uyandırabilir. Gözlerin birbirini görmediğe gecede kapısını aralayıp beklemeye başladım. Kapı kapanırken bir yaprağın dalından düşerken çıkardığı ses kadar bir ses çıkardı. Adımları, hüznüyle kumsalda yürüyen bir pelikanı andırıyordu. Elindekiyle gündüzleri feneriyle dolaşan Diyojeni hatırlatıyordu birde. Kendi kapısının önüne geldiğinde bir dakika müezzin efendi dedim.
Bir dini yaşamak için ruhban sınıfı gibi camide görevli mi olmak gerek. Belki sizde müezzin olmasanız sizde diğer insanlar gibi uykuda olacaktınız. İçimden niye hep müezzin diyorum ki dedim pekâlâ imam da olabilirdi. Büyük çoğunluğu Müslüman olan bir ülkeyse burası, kimsenin olmadığı bu zaman diliminde insanlar nerede? Birde asansörü niye kullanmıyorsunuz. Sizin için bu kadar katı inip çıkmak yorucu olmuyor mu?
-Ahmet benim adım. Camide görevli falan değilim. Yıllardır camimizin görevlileri aynıdır. Biz insanların kusurlarını araştırmayız. Ölçümüz insanlar değil ilahi kaynakların bizleri gösterdiği sınırlardır. Asansör meselesine gelirsek bu benim şahsi ibadetim, umumi olmayan bir şeyden dolayı başkalarının haklarını gasp edemem. İbadetime şüphenin karışmasını istemem.

Bu sözlerden sonra tüy gibi hafiflemiştim. Hakiki manada inanan insanın insibağı tüm benliğimi kuşatmıştı. Tam alışamamış olsam bile komşumu sessiz adımlarla takip ederken hala biraz ses çıkarıyordum.
                                                                                                            Hakkı AYTAÇ
Devamını Oku...

BİR EDEBİYAT DERGİSİ: KIRIK AYNA / 4. SAYI ÇIKTI

Yazar Unknown 0 yorum
Sitemizin misafir yazarlarından Abdurrahman ABIKA’nın amatörce bir heyecan ve şahsi imkânlarıyla yayınladığı Kırık Ayna isimli edebiyat dergisinin 4. sayısı çıktı. Dergi kapağında belirtildiği gibi “zamansız, süreli yayın”. Kısacası, gönüldaşımızın öğrencilik şartlarında kıt kanaat imkânları elverdikçe çıkarabildiği ve birkaç arkadaşıyla beraber yayınından dağıtımına kadar her külfetini üstlendiği bir alın teri ve özveri mecmuası…
Dergi görebildiğimiz kadarıyla modern hayatın sert, acımasız ve duygusuz dayatmalarından kaçıp, nereye varmak ve ne olmak istediğini tam olarak bilmeyen ama diğerleri gibi de olmak istemeyen şahsiyet istidadında gençlerin sığındığı, şehir kenarında küçük ama dinlendirici bir yaz bahçesi gibi… Heyhat ki, ne onun gölgesi bir ömür altında yaşamaya yeter, ne de bahçe duvarlarının hemen ardında bütün eziciliği ile akıp giden modern hayattan kaçarak kurtulma şansımız var. Bir gün bu duvar yıkılacak ve şehirle yüzleşilecek. Buna inanıyor ve umuyoruz.  Nitekim Hakkı Aytaç imzalı “Yeni Bir Dünya Kuralım” adlı şiirde de bunun işaretini seyrediyoruz:
“Âdem’i terk etmeyen beni yalnız bırakmaz
Kaldırır yeni bir dünya için düşen başımı
…..
Devamını Oku...

Leyla ARSAL'ın Hayal Bilgisi - 15 Seçtiği Mısralar

Yazar Unknown 3 Kasım 2015 Salı 0 yorum



















http://www.edebiyathaberleri.com/kose-yazisi/168/hayal-bilgisi-15te-altini-cizdigim-dizeler.html

sen gelirsin diye tüm kalemlerin ucunu açık bıraktım
hissedilince gelmeyişin alfabeler kapımı aşındırıyor 
sana seslendim beni görmeye gelsen olmaz mı"

Hakkı Aytaç

" alsın beni sarsın beni taştan taşa versin 
gövdem yara olsun bere olsun da durulsun 
duydukça sesimden ne bu isyan diyeceksin 
çılgınlığının aksi serapa müziğim olsun"
Cevat Akkanat
...

"bir de başka denizlere yelken açmışsa mâhrû
kabul et ki ey şair sende gönül kirisin"

Hasan Fahri Tan
...

"saçlarımın rengini de değiştirdim
ev hanımı rengine boyattım
evet doğru, bedenimi ev bilmiş bütün evsizleri aldattım"

Serap Orhan Karabacak
...

"ah, cankuşum. uçmasan yüzümü kapısına sürmeden
şu ayaklarım kırmızı iple bağlı, bunun için farklıyım"

Yusuf Bal
...

" istediğinde ödemediğinden susuyor insan
ve biz konuşulacak çağda değiliz"

Ünal Dereli
...

" neyse doğuramadım aşkını... günah falan dinlemedim
cerrahi bir müdahaleye koyverdim kendimi
erkek halimle aldırdım çocuğunu"

Atillahan Erdağ
...


" şükür kıyamete kadar on bin kere kurulsa bizans
on bin kere yıkacak deliliğimiz var"

Özge Elif Ceylan
...

"" bir papaz huşu içinde dinliyor
kilisede ezan okuyan imamı
(buna en çok hahamlar seviniyor)"

Arif Onur Solak
...

" iplerim dolaşmış yüreğine,
çözülmez o bahçede
hiç bir ağaca bağladım dilek yelkeni"

Esra Pak
...

" nasıl olur da olmayan meridyenlere iman ederken
rabbime küsersin
nasıl olur da aşkı görünce
'Allah ayırmasın' dersin
o sevenleri ayırmaz sevgilim
yeterince sevmeyenler ayrılır"

Beyza Hilal Nur Dindar
...

"bu hangi paltonun kimi diyorum
ben herşeyin ayak altı ile konuşuyorum
ve başının tacıyla"

Aysel Çöller
...

" sesinden ürkütüğüm bir kâbusun tam ortasından/
dediğin yerde dur, aşk dediğin yerde
soldurmadan karanfilleri ve gülleri"

Zeki Altın
...

"bir kez olsun
'herkes ne der' öğrensek
kilit vursak cümle kapımıza
içimize doğru eğilsek"

Adige Batur
...

" bir kadının yokuşlarında yoruldum
sırtımda susuz bir aşkın
zehir zemberek ağız kokusu
aklımda beyin çeperlerime yapışmış
düşmelerin korkusu"

Kevser Eren
...

arasözler ve kiplerin köle ordusu
gıcırdayan yatağın yalanıdır bunca şey"

Ayşe Gönenç
...

"senin gülüşün
tadına bakılamamış yemekler gibi
dönsün bakalım biraz dünya"

Hakan Şahin
...

"hoşgeldiniz
hayat bildiğiniz gibi değil"

İdris Selici
...

" dilimdeki la çözdü esrarını yazıldı hesabına aklımın
yoktur ardına düşeceğim söz dizileri doğrular çoğaldıkça"

Ferda Balkaya Çetin
...

"seni öylece bıraktın gittin sen öylece
istasyonda unutulan 'boş' bir valiz gibi
birazdan gelir başıma bomba imha ekipleri
yalnızlığı ve bomboşluğu 'vurmak' için başıma"

Leyla Arsal
Devamını Oku...

Hayal Bilgisi Edebiyat Dergisi 18 SESLENDİRİLEN "ŞEHİRDEN AYRILIŞ" ŞİİRİM

Yazar Unknown 23 Ekim 2015 Cuma 0 yorum





































https://soundcloud.com/cihat-albayrak-1/sehirden-ayrilis-hakki-aytac?in=cihat-albayrak-1/sets/hayal-bilgisi-18-sesli-siirler

HAKKI AYTAÇ                                                                                        - Diyarbakır’a ithaf olunur -

ŞEHİRDEN AYRILIŞ
Balığın sırtına yüklerim ayrılığın surlarını
Kalkan balığı olur korur şehzadelerimi surlar
Tek sığındığım liman olur kadim burçlar
Zoraki ayrılık içten getirir serzenişleri
Topraktan, kumdan bizi aldatan seraptan fayda görmedik ki
Medet umuyoruz gökteki buluttan, akan nehirden, bekleyen denizden
Ne yüzgeci olan bir balığım,  nede gemisi olan bir denizci
Geçmeliyim bu denizi geri dönmek için
Yeryüzü hep ihanet sarmalında tuttu bizi
Yolculuk artık şehri denizler ötesine götürmede
Yeni güvenli bir liman, ötelerin ötesine
Bir avuç yerde yaşatmak imkânsızlaşınca kadim tarihi
Atıyoruz en yorgun burçtan kendimizi
Soruyoruz hangi cenaze bizim gibi sıcak
İçsek bu nehri gidermez susuzluğumuzu
Ana kucağı Dicle’den geçer tahtadan beşikler
Taşır sırtında ümmetin yetimlerini en sessiz haliyle
Ölü bir deniz olur, gidişin hazin melodramına
Yere düşen gözyaşları sökülüp alınmıştır topraktan
Heybeye doldurulmuştur hüzün kokan hatıralar
Bir gün insanca bir yaşamın sürdüğü diyarlar
 Elbet birgün birgün gün gün gün

Hayat bulacaktır bu yerlerde
Devamını Oku...

Hayal Bilgisi Edebiyat Dergisi 18. Sayısında!

Yazar Unknown 16 Eylül 2015 Çarşamba 0 yorum


Cihat Albayrak ve Ayşe Ünsal yönetiminde yayın hayatına devam eden Hayal Bilgisi Edebiyat Dergisi 18. sayısına ulaştı.

Hayal Bilgisi Edebiyat Dergisi, her yeni sayısında okurlarına sürprizler yaparak yoluna devam ediyor. Dergi, 18. sayısından itibaren Metamorfoz Yayıncılık bünyesinde yayın hayatını sürdürecek. 

EdebiyatHaberleri.Com alan adlı internet sitesini yöneten ekip, derginin eser odaklı içeriğine, edebiyat haberlerini ekleyerek, Hayal Bilgisi'ni oldukça zengin bir içerik ile okura sunuyor. 

Sosyal medyayı aktif olarak kullanan Hayal Bilgisi ekibi, anketler, soruşturmalar ve söyleşiler ile edebiyat ortamının nabzını tutarken; kapılarını hiçbir yaş grubuna, görüşe, üsluba kapatmayarak ve gönderilen tüm eserleri titizlikle inceleyerek öykü ve şiir içeriği ile de öne çıkıyor. 

18. sayıdan itibaren Arif Onur Solak ve Cihat Şit derginin editör kadrosunda görev almaya başlamış.

Yeni sayıda, tarihi romanlarıyla tanınan Eyyüp Altun, Çocuk Atölyesi kurucularından Özlem Özyurt, çocuk edebiyatı alanında eserler veren İdil Pişgin ve Türkiye'nin en genç yazarlarından Ahmet Can Altıok ile söyleşiler yapılmış. 

MEVZUBAHİS sayfalarında Türkiye'nin İyilik Atlası çıkarılmış.

Yaşayan en iyi roman yazarımız ve Türkiye'de en çok okunan edebi tür başlıkları ile edebiyathaberleri.com sitesinde yapılan iki anketin sonuçları ilk kez paylaşılmış.

Dergide yer alan edebiyat haberlerinin bazıları ise şöyle: Van Yazarlar ve Şairler Derneği, Yazarların En Çok Okuduğu Kitaplar, Genç Öykücüye Yazı Hayatında Yol Haritası, İçilebilir Kitap, Wattpad'den Roman Oldu: Edebiyatta Wattpad Etkisi, Türkiye'de İnternet Üzerinden En Çok Satılan Kitap, TYB İstanbul Şubesi: Anadolu Edebiyatının Kervansarayı, Yayınevlerinin Yeni Dolandırıcılık Yöntemi, Türkiyeli Şairler Norveç'e Göç Ediyor

Yeni sayıda tanıtılan Vanlı yazar Ömer Faruk Arlı. Okur Kitaplığı'ndan çıkan Adem Turan'ın Hayâl Defteri ve Koton Kitap'tan çıkan Will Wiles'e ait Sakın Yere Bir Şey Dökme adlı kitaplar yeni sayıda incelenen eserler...

18. sayıda eserleriyle yer alan isimler:

Abdülkadir Üstündağ, Muzaffer Develi, Ahmet Kanter, Cihat Şit, Atillahan Erdağ, Emine Köseoğlu, Büşra Dilaveroğlu, Muallim Ayhan Bingöl, Mehtap Altan, Devrim Horlu, Beyza Alioğlu, Hakkı Aytaç, Mervan Söylemez, Tunay Özer, Esra Pak, Emre Gürkan Kanmaz, Hakan İsfa Şahin, Zeki Altın, Yağmur Durukan, Sedat İpek, Saliha Güngör, Seyran Tankuş, Ahmet Uğur Solak, Kevser Evsen, Arif Onur Solak, Cihat Albayrak, Ayşe Ünsal


MEVZUBAHİS sayfalarına görüşleri ile konuk olan isimler:

Şakir Kurtulmuş, Erdal Şahin, Emine Köseoğlu, Ayşe Arıkan, Aycan Solak, Atillahan Erdağ, Arif Onur Solak, İhsan İpek Cankurt, Emre Gürkan Kanmaz, Kevser Evsen, Adige Batur, Aybüke Bykn, Abdullah Ötgün, Muhammed Emin Metin, Faruk Çavuşoğlu, Tunay Özer, Sena Karataşlı, Özlem Aydın Gümüş, Hüseyin Karataş



Devamını Oku...

YEDİ İKLİM 306. SAYISI

Yazar Unknown 10 Eylül 2015 Perşembe 0 yorum
http://www.defterk.biz/haber/haber-defteri/yedi-iklim-306/1847.html

Yedi İklim Eylül, kavurucu sıcaktan serin bir mevsim dönümüyle okuyucularına merhaba dedi. 306. sayı 27. cilt diziniyle samimiyet, içtenlik ve hüznü buluşturuyor.
Sunuş yazısında Osman Bayraktar, verimli olmanın paradoksunu yaşayan insanı mümince bir duruşla silkeliyor ve en çok uzak düştüğümüze, kendimize, içimize çağırıyor bizleri.

Derginin müdavimi usta kalemler, Mustafa Cemil Efe sarmalın içinde sunduğu Allah (c.c) ve Muhammed (s.a.v) hüsn-ü hattıyla Hasan Aycın ve Melike Büyükçolpan çizgileriyle dergideki yerini alıyor.
İnsanın oluş halindeki düşüncelerinin dışa vurumu şiirler sadra şifa oluyor.
Derin bir tefekkürün şairi Arif Ay,  geçmişin koridorlarında çocukluk ve hüzün yağmurlarını yağdırıyor dimağlarımıza. Toprakla, kendiyle olan ünsiyeti zayıflayan insana “uçmağ”ı toprağı, cenneti hatırlatıyor Nihat Hayri Azamat. Şiir sayfaları arayışın ve ümidin kelimelerini yazan Nurettin Durman, Şakir Kurtulmuş, Ethem Erdoğan, Hasan Selami Binay, Suavi Kemal Yazgıç, Gökhan Serter, Ömer Hatunoğlu, İshak Aslan, Sulhi Ceylan, İsmail Söylemez, Sümeyye Şeker, Berat Bıyıklı, Leyla Arsal, Muhammed Enis Özel, Ahmet Avcı, Adnan Sayım, Fatih Memiş, Dursun Bulut, Cüneyt Dal, Cemre Bedir, Melek Kurt derginin şiir evrenine katkıda bulunan isimler…
Ali Haydar Haksal mevsim dönümünü ruh dönümüyle imgeleyen deneysel öyküsünü, bir iç konuşmayla birinci kişi ağzından aktarıyor. Kalbini sonbahara, yönünü yola, yolculuğa sabra, başlangıç ve bitimlere dönenleri bilgece selamlıyor ve ekliyor: “eylül hüzün de olsa sultandır.” “Yola yolculuğa talip olanlara aşk ile..”
Kendine has ironik diliyle Osman Koca karmaşayı, ruhi bir hayat bunalımını, sevda ile harmanlayarak az bulunur bir inandırıcılıkla dışa vuruyor yine bizden bir hikaye ile. Cumali Yeşil düşsel bir öykünün ölüm ülkesinin elleri soğuk çocuklarıyla modern sağırlara sesleniyor.
Dergide şair idrakinin kapılarını aralayan inceleme ve söyleşiler yer alıyor.
Gökhan Serter şiirlerine Yedi İklim’den aşina olduğumuz genç şair Berat Bıyıklı’nın şiirini ve Ölü Kâhinin Günlüğünden adıyla yayımlanan kitabını inceleme ve derinlikli bir söyleşiyle masaya yatırıyor. Diğer inceleme ve söyleşi yazıları mütevekkil şair Sümeyye şeker etrafında şekilleniyor. Mehmet Özger ve Gökhan Serter bizi Sümeyye Şeker şiirinin manevi ufuklarına çıkarırken Ayşegül Uyar ve Gülnaz Eliaçık da bir söyleşiyle katkıda bulunuyorlar. Halil Barcena  şiiri Avrupa’da hızla yayılan Arjantinli şair Borges’i yazıyor. Büyülü gerçekçilik akımının önde gelen isimlerinden olan ve öğrenmeye karşı sınırsız bir aşk duyan Borges’in tasavvuf kültürüne ve Arapçaya olan ilgisi meraklılarınca okunmayı bekliyor.
Zengin inceleme bölümüne bir katkı da Osman Koca’dan. Koca günümüz öykücülünün güçlü ve üretken isimlerinden Cemal Şakar ve öykü kitabı Portakal Bahçeleri’ni bir öykücü gözüyle inceleyip irdeliyor.
Hüner Şencan İstanbul’un kapılarını yazmaya devam ederken, Kırgız edebiyatının önde gelen isimlerinden Cengiz Aytmatov’u Hasan Ildız’dan okuyoruz. Eserleri ve sanatının incelikleriyle nitelikli bir inceme.
Çeviri bölümünde bu ay Veysel Akdoğan Meymun binti Bahdel’e ait bir gazeli aktarıyor. Danimarka’nın güçlü şairlerinden Niel Hav’ın şiir ve şair üzerine ilgi çekici yazısını ve şiirlerini Mustafa Burak Sezer çeviriyor.
Dergide bir de film tanıtımı mevcut. Hakkı Aytaç başrollerinde Aamir Khan, Anushka Sharma’nın oynadığı 2014 yapımı Bollywood filmi Peekay’ı değerlendiriyor.
Yeni okumalar ve değiniler bölümünde bu ay, Mahmut Feyzi ve Anneme Benzeyen Kadınlar, Sufi Şairler, Çivi Oynayan Çocuklar kitapları inceleniyor.
Fatma Kevser Sümer
Devamını Oku...

Hayal Bilgisi 15 / Tamara

Yazar Unknown 28 Ağustos 2015 Cuma 0 yorum

I
Sana seslendim beni görmeye gelsen olmaz mı?
Varsın çiçeği burnunda dünyada kalmasın sevincimiz
Kâğıt mendilden bir kuş yap uçmasa bile Tamara
Varsın hayatın akışı istediğimiz yere götürmesin
Ölünce cennete salıncaklı sandalyeyle gidelim
Alıp başını gitti güneş tanrısı uykusuz bir baykuş gibi
Gözlerimdeki camları indirdiğimden beri yollar pek puslu
Bana boncuktan bir kuş yap pencereme konmasa bile Tamara
Karanlık koridorlarda basamakları saydım durdum
Ne öne taşıdı ne geride bıraktı sevdiğine veda eden adımlar
Sadece biraz huzur isteyen adımlar şehrin sokaklarında kaldılar

II
Sana seslendim beni görmeye gelsen olmaz mı?
Sen gelirsin diye tüm kalemlerin ucunu açık bıraktım
Hissedilince gelmeyişin alfabeler kapımı aşındırıyor
Hiç borcu bitmez dizelerimin biliyorsun
Kâğıt mendile bir Mihriban yaz aşk kâğıda yazılmasa da Tamara
Varsın alfabeler düşman kalsın bana
İçimden dedim sensiz olacaksa…
Hayatın geri kalanını önizleme yapsam
Hangisi gerçek senin gidişin mi? Yoksa ölüm mü?
Sana seslendim bizimkisi gözünü kırpmadan bekçilik
Nedir gecenin koynunda huşu merasimini bekleyen
Kuşlar mıdır terk edilmiş bir şehrin dinleyeni
Nedir yalnızlık bize mi kaldı bu acımtırak ayrılık
III
Kâğıt mendilden bir gemi yap sesiz sessiz batsa da Tamara
Alnımın ortasında çıkan karabataklar
Mırıldanmalarımı çamurdan muskalara sarıp
Kayboluyorlar, bir harften bile bahsetmeyen gözlerinde
Sana kıyısı olmalı bazı yalnızlıkların, illâ ki çocukluğun
Yaprakları döken bir ezan sesiyle sesleniyorum sana
 “SENİ” görmeye gelsem olmaz mı?


HAYAL BİLGİSİ - 15 TAMARAHakkı AYTAÇ
Devamını Oku...

RESİMLER

RESİMLER
Kelebeğin Rüyası