Manşet
UMUTSUZLAR
yılmaz güney – filiz akın
Yılmaz Güney’in 1971 yılında senaryosunu kendi yazıp yönettiği sinema filmi Umutsuzlar 3.Adana film festivalinde en iyi yönetmen, en iyi senaryo ve en iyi erkek oyuncu ödüllerinin alarak dönemin en çok konuşulan filmlerinden birisi olmuştur. Hatta o dönemde içinde aşkı diri tutan babalar; kızlara Çiğdem(Filiz Akın) erkeklere Fırat ismini vermişlerdir. Şu an kırklı yaşlarda bu isimlere sahip olanlar ihtimal buradan esinlenerek isimleri konulmuştur.
Film insanın içinin kıyım kıyım eden keman sesinin ardından Selva Erdener’in
tüm insani yanlarımızı ortaya çıkaran sesiyle umutsuzların hikayesini seslendirir.
Umutsuz gönlüm kırık
Umutsuz boynum bükük
Umutsuz dünyam kara
Bahtım kara, bağrım yanık
Emek sinemasında oturduğunuz yerde hala naif bir kalp taşıyorsanız gözlerinizden yaşlar birer ikişer düşmeye başlamıştır. Konuşma replikleri olmadan film çekmenin zorluklarını size anlatmaya kalkarlarsa sakın inanmayın. Keman sesinin telleri gözlerinizden tutar sizi iki bakışın ortasına öyle yerleştirir ki hangi yöne gideceğinizi şaşırırsınız. Kabadayı Fırat’ın ve balerin Çiğdem’in göz göze geldiği sahneyi izlersiniz, yaratıcının bu sahneyi sonsuz tekrar etmesini istersiniz. Leyla’sını aramaya koyulan Mecnun’un arama ilanları yapıştıracağı bir yer yoktur çölde, umutsuzların imkânsız aşkı için her yer ilan doludur oysa. Afrika çiğdeminin rengini avucunda yaşatmak için bir Fırat’ı kurutursun yine de kupkuru bir ayrılık kalır ortada.
12 Mart muhtırasının verildiği sosyal karmaşa içinde olan ülkede filmler hep mutlu sonlarla bitiyordu. Halk hayatta karşılığını bulmadığı hayalleri sinema perdesinde görmek istiyordu. Bu sebepten mütevellit prodüktörler ve yönetmenler hep mutlu sonla bitiriyorlardı filmleri. Umutsuzlar, bu süreçte mutsuz sonla biten ilk senaryo özelliğini taşır. İleride çekilecek mutsuz sonla biten filmlere zemin hazırlayan bir yapımdır. Tüm gerçek aşklarda da kahramanlar onulmaz acılar çeker, hiçbir zaman kavuşma senaryosu yazamaz ve çekemezler. Bitmeyen hikâyeler yarıda kalmış hikâyelerdir…
Çiğdem geçmişi unutup kendine yeni bir hayat kurarak Fırat’ı unutmaya çalışsa da her gün gazete sayfalarında ölüm haberinin olma ihtimalinin ızdırabını çekmektedir. Her manşete bakarak kendini yavaş yavaş öldürmektedir sanki. Çiğdem’in dilinden yer altı dünyasının korkulan kabadayısının aslında içinde büyük bir dünya taşıdığını şöyle anlatır:
“Onu ilk gördüğüm günü hatırlıyorum. hep bu koltukta otururdu. aylar böyle sürüp gitti. hergün gelen isimsiz gülleri hep o gönderirmiş. artık ona iyice alışmıştım. sahneye çıkar çıkmaz gözlerim onu arardı. sonra birgün gül gelmedi o da gelmedi. ertesi gün ve daha ertesi gün gene yoktu. sonraki gün güller geldi ama o gelmedi. ona öylesine alışmıştım ki dayanamadım soruşturdum. aylarca gelip giden sessiz ve sıcak bakışlı adamım kimdi? iki gun sonra öğrendim hastanedeymiş. sırtından üç kurşunla vurmuşlar. kimliğini öğrenince şaşırdım, meğer bizim sessiz ve sıcak bakışlı adamımız istanbul’un gayrı meşru bütün işlerini çeviren büyük Fırat’mış. hastaneye ziyaretine gittim. sevinçten gözleri doldu.
günler sonra uslu bir çocuk çekingenliğiyle oyuna geldi. kendisini aradığım için çok mutlu olmuş, teşekkür etti. ben onun hayatında devamlı kanayan kırmızı bir gülmüşüm.
konuşurken utanıyor, yüzü kızarıyordu. hiç güldüğünü görmedim. sanki yüzünde geçmişin bütün kederlerini taşıyordu. günler geçtikçe onsuz edememeye başladım. o benim için vazgeçilmez, uzağında yaşanılmaz bir hale geliyordu. birgun beni anasına götürdü. anası çok sevdi beni. boynuma sarılıp ağladı. “yavrum bu deli herife sahip çık, onu kurtarırsan sen kurtarırsın” dedi.
konuşurken utanıyor, yüzü kızarıyordu. hiç güldüğünü görmedim. sanki yüzünde geçmişin bütün kederlerini taşıyordu. günler geçtikçe onsuz edememeye başladım. o benim için vazgeçilmez, uzağında yaşanılmaz bir hale geliyordu. birgun beni anasına götürdü. anası çok sevdi beni. boynuma sarılıp ağladı. “yavrum bu deli herife sahip çık, onu kurtarırsan sen kurtarırsın” dedi.
her an ölümün eşiğinde bir adamdı. belinde silahı, her an vuruşmaya hazır, ölüme hazır yaşıyordu. yaşadığı hayat onu her an benden alıp götürebilirdi. onu kurtarmak, onu yaşatmak zorundaydım. benim hüzünlü ve kederli sevgilim ölmemeliydi. su testisi su yolunda kırılmamalıydı. kollarının sıcağında bir ömrü beraber bitirmeliydim.
kırları, tahta masalı kahveleri severdi. ömrü hapislerde geçmiş, insanların hep kötü yanlarını görmüş. bazen ona çocuk masalları anlatırdım. gözlerini benden ayırmaz, sessiz, uslu, saatlerce dinlerdi. birgün bana “senin masallarındaki iyi insanlar nereye gitti?” dedi. hâlâ yaşarlar dedim. “ben hiç görmedim” dedi.
hiç bitmeyecek sandığımız mutlu günlerin ardından acılı günler geldi. yokluğuna alışmak zordu. bu acıya dayanmak onu unutmak zorundaydım. aylar türlü sıkıntılarla geçti, onsuzluğa tam alışırken, yeniden dönmesi bütün hayatımı alt üst etti. şimdi ne yapacağım bilemiyorum.”
Fırat, 467 günün sonunda Çiğdem’in unutulmadığını göstermek için onu evine götürür. Duvarlarda devasa fotoğraflarla karşılaşır. Resimler kurşunlanarak delik deşik hale gelmiştir. “Sen gideli çok oldu. Çiğdem sen gideli 467 gün oldu her kurşun deliği bir gün içindir. Niye kurşun? Söküp atmak kurtulmak için belki, lakin gördüm ki seni öldürme çabası boşmuş SEN ÖLMEZMİŞSİN”
Kan, barut ve korku aynadaki görüntüsüne ateş eder. 40 aynadır parçalıyor, kudretli güçlü Fırat’ı öldürüyordur kendince. Maddede bir anlam ifade eden gücü 40 ayna sonunda yenmeyi başarmış. Aynada ki aldatıcı görüntünün aşkın karşısında biçare düştüğünü anlamış. Büyük karar vermiştir. “silahımı alırsan, inan olsun ölürüm, ama ben aşkınla ölmek istiyorum” diyen kabadayı Fırat silahından vazgeçerek şairleri yazılacak bir “an” bırakmıştır.
Didem Madak’ı şiirlerinde bu ”an”ı yazdığını ifade eder. Fırat; ya silahı ya da aşkı seçmek zorundadır. Sonunda aşkı seçer ama vurulur. Ben şiirimde Fırat’ın vurulduğu anı yazmaktayım der. Bu sahne filmin son sahnesidir. Fırat gibi sevmek zordur aşk için tüm ihtimalleri geride bırakmak her babayiğidin harcı değildir. Kıyamete en yakın bizken aşkı kelimelerle anlatmak zor geliyordu insana. Gerçek aşk bedenimize ve ruhumuza kement vuran tüm nesnelerden azade olma ve terk ediş hikâyesidir.
Hayret makamını terk etmeye hazırsan gel bizimle.
“Âşıklarla başa çıkacak gücün yoksa eğer;*
Aşka öyleyse ne diye hayret ediyorsun, etme.”
Aşka öyleyse ne diye hayret ediyorsun, etme.”
KELİMENİN MEKANSAL TERKİBİ
‘’Kitaplar
pek öyle uzağımızda değil, gerçekten değil; kütüphane, mahalleden oraya gitmeyi
göze alamayacağı kadar uzak; oraya gitmek için dolmuşlara binip şehrin keşmekeş
trafiğini, uzunca yollardan geçmek gerekiyor fakat geniş, ışıklı dükkânlar da
var yol üstünde. Bu mesafenin sadece bir kısmını aklına getirmesi insanı yorgun
düşürmeye yeter. Daha fazlasını düşünemez insan. Ayrıca yol üzerinde birçok
büyük kitapçı var. Kütüphanemizden çok da küçük sayılmayacak kitapçılar.
Kütüphaneler gibi on tanesi yan yana gelse, üstlerine bir on tanesi daha
sıkıştırılsa yine de okunan bir kitabın açtığı hayal dünyasının bir odası bile
olamaz. Bu kütüphanelere giden yollarda insan kaybolmazsa o zamanda muhakkak
şehrin içinde kaybolur; o kadar büyüktürler ki kurtuluş yoktur.’’
Modern klasikler arasında görülen Kafka’nın Die
Abweisung( Geri Çevirmek) hikâyesinin başında ‘’kasaba ile dış dünya arasındaki
aşılmaz uzaklığı’’ resmettiği metaforu, kitap ile insan arsındaki uzaklığa
uyarlayarak; aslında günlük dilde bir haber tadında okuduğumuz satırlar bu
açıklığın içinde bizi muğlâk sırrın içine hapsediyor. Büyük bir tabloya
benzetirsek hayatı ve onu daha iyi anlamak için kendimizi tablonun dışına
atarak, bütüncül bir nazarla bakarak; yaprak misali içinde sürüklendiğimiz
yaşamı anlamaya çalışmalıyız. Ne kadar insanı mekân bağlantılarıyla
somutlaştırmaya çalışsakta, sayısal hiçbir değer verilmeyişi günümüz maddeci ve
aklı gözüne inmiş insanları yarı yolda bırakıyor. 2*2’i hesap makinesinin
ekranında dört yazmasını bekleyenler için yol gösteren sembol mekânlar aslında
startı verirken finishten hiç bahsetmiyor. Kitaplar içimizde insanüstü
cevherleri ve sonsuz mekâna ulaştıracak adresleri kastederek, yalın anlatım
biçimiyle bu muğlâk mekânları aşırı somutlaştırarak, bilerek anlaması daha güç
bir hale getiriyor.
İnsanın kendi yerini bulması için kullandığı kelimelerin
öncelikle yerini bulması gerekiyor. Kitap, kelimelerle şekillenip adresleri
bilinmeyen karanlık yollara sonsuzluk taşlarını döşüyor. Zihinde tasarlanan gelecek endeksli
faaliyetler bir kelime üstüne bina edilip öyle yükseltilmeli ki sağlam blokaja
otursun. Her işin evvelinde o tılsımlı kelime öyle seçilmeli ki zemin
metafiziği tüm sarsıntılara cevap verebilsin. Kelimenin serüvenin başladığı
noktaya gözlerimizi dikersek eğer kelimenin ilk zaferine şahitlik ederiz. Âdeme
secde etmekte tereddüt yaşayan melekler önünde müşahede ettikleri eşyanın
tabiatına bir elbise dikemiyorlardı. Dediler ki: "Sen yücesin, bize
öğrettiğinden başka bizim hiçbir bilgimiz yok. Gerçekten sen, her şeyi bilen,
hüküm ve hikmet sahibi olansın."(1) Âdem eşyanın melekûtuna nüfuz ederek görünmeyeni sentez ve
analiz kabiliyeti ile birlikte eşyayı anlayıp kavradı.
Gördüğü nesneleri her birini isimlendirip Allah’la ulaştıran yollar yapmaya
başladı sanki. Her kelimede anlamlaşan kâinat insanlığı ötelerin ötesine
taşıyordu. Allah:
"Âdem! Eşyanın isimlerini onlara sen bildir." dedi. O da isimleriyle
onları bildirince Allah buyurdu: "Ben size demedim mi ki, göklerin ve
yerin sırlarını Ben bilirim!" Ve Ben sizin gizli açık yapmakta olduğunuz
her şeyi de bilirim!"(2)
Âdemin dudaklarından kelimeler dökülmeye başlayınca
sıra sıra secdeye kapandı alfabeler.
Tümden mi gelelim kitapla yoksa kelimeyle tümevarım mı
yapalım? Sadece bir kelimeyi bile yanlış anlamlandırsak, hayatı gerçek
mahiyetiyle yaşayacak insanları sahili selamete çıkaracak rotayı, baştan yanlış
çizmiş oluruz. Mekânsal öğeler üzerinden kurguladığımız kitap serüvenimizde
örneğin "Dünya" kelimesinin kökeni bu konuda çok önemli bir başlangıç
ve bitiş metodu çizer. Kelime, Arapça'daki "deniy" sıfatından türemiştir.
"Deniy" ise, alçak, basit, değersiz gibi anlamlara gelmektedir. Bu
durumda "dünya" kelimesi de, bu sıfatları içeren bir mekân anlamını
taşır. Dünyanın hakikatini, nasıl bir şey olduğunu anlamadığın vakit tüm
planlarını Türkçede olağanüstü doğrulukta üretilen “Yalan dünya” terkibinin
içinde haps-i münferidi yaşarsın. Sonsuzluk hedefleyen kitleler yeryüzünün
aldatıcı suri güzelliklerine kendini kaptırıp, temeli değersiz dünya kelimesinin
üstüne hüküm bina edemez.
Milyonlarca yıldır hayatını devam ettiren
dünyanın rengi değil, hangi gözlüklerin arkasında ona baktığımız önemliyse
Kafka’nın dediği gibi içimizdeki donmuş denizi kırmak için kitap bir balta olmalıdır.
(1)
BAKARA - 32
(2)
BAKARA
– 33
Dağlarca
öksüz, titreyen sultanın çorap kaplı ayaklarında
Minicik
eller miydi kalemleri tutarken uyuyan
Üşüyen
şehzade dudağında çocuk ve Allah
Bitimsiz
çalan zilin sabahında cansız tınısın sen
Ruhum
takıldı mavi önlüklü iki ninni sultana
Aşkın
yaşı banklar üstünde daha tek basamaklı
Sevmeye
başladım, İçinde sen olunca sonbaharı
İlk
söz, sabahı taşıyan güneş kadar sıcaktı.
Bizleri iyilik etrafında buluşturana şükürler olsun.
Hayal Bilgisi artık "Edebiyat ve İyilik Dergisi" olarak yoluna devam ediyor.
İlk kez bir dosya hazırladık dergimiz için. 15 Temmuz'u konu alan 32 eser yer alıyor Hayal Bilgisi 22'de. Darbe girişimini ve direnişi konu alan şiirler, öyküler, anılar, denemeler...
Ayrıca 15 Temmuz öncesi yayına hazırlanan 33 şiir ve öykü de dergide yerini alıyor.
Hayal Bilgisi 22'de toplam 65 yazar ve şairin eseri yayınlandı.
Darbe girişimi esnasında ve sonrasında yazar ve şairlerin sosyal medya paylaşımlarını derleyerek Mevzubahis bölümünde yayınladık. 20 edebiyatçının darbe fikirlerini bu alanda yayınladık.
Tarihe not düşen bu sayıya emek veren editörlerimizden Arif Onur Solak'a teşekkür ederiz.
Bu özel sayıya bu özel kapağı çizen Ahmet Uzn kardeşimize, hem kapak/afiş hem de içeriği tasarlayan Yunus Ünsal kardeşimize teşekkür ederiz.
GÖRME ENGELLİLER İÇİN ŞİİR
Bu sayıdaki iyilik projelerimizden biri Levent Albayrak kardeşimize ait. Görme engelliler için braille alfabesi ile şiir yazdı. Kabartma harflerle hazırlanan şiiri, dergiyle birlikte dostlarımıza göndereceğiz. Siz dostlarımız da bu şiirleri görme engelli vatandaşlarımıza ulaştıracaksınız. Hayal Bilgisi'nin sloganı haline gelen "Hazırlan İyi İnsan" başlıklı şiiri görme engellilere ulaştırmış olacağız. Bu projenin, engelli kardeşlerimize karşı bir farkındalık oluşturmasını ümit ediyoruz.
15 TEMMUZ AFİŞİ
Ahmet Uzun'un 15 Temmuz'un simgesi haline gelen anları resmettiği afişimizde, 240 şehidimizin isimlerini yayınladık. Sponsor bulmamız halinde bu afişi, dergi sayısından fazla bastırıp, çeşitli yerlerde dağıtımını yapmak istiyoruz. Kahramanlarımızın isimleri ve kahramanlıkları her birimizin evinde, iş yerinde asılı olsun diye... Mevcut abonelerimize ve yeni abone olacaklara afiş ücretsiz gönderilecek.
İYİLİK ATÖLYESİ
İyilik Atölyesi sayfalarımızda ilk kez Van ve Erciş dışına çıktık. Fuat Uçarkardeşimiz Manisa ve Bursa'daki çocukların hayallerini yazdıkları mektupları bize ulaştırdılar. Üç çocuğumuzun hayalini gerçekleştirmek için bu sayıda siz dostlarımıza çağrı yapıyoruz.
ZAFER MANİFESTOSU
Derginin önsözü bir zafer manifestosu. Kısa süre önce sosyal medya hesaplarımızdan paylaşmıştık. Şu ana kadar binlerce kişiye ulaşan bu metin, Hayal Bilgisi'nin ortak sesi olarak, ülkemizde kötü emelleri olan bütün odaklara karşı yazıldı.
SESLİ DERGİ
Dergimizin içeriğini hem okuyucularımız, hem de görme engelliler için seslendiren Semra Gülşen Çalışkan Gazioğlu ve Atillahan Erdağ'a teşekkür ederiz.
VAN/ERCİŞ KARTPOSTALLARI:
Erciş İnci Kefali Göçü konulu fotoğraf yarışmasında dereceye giren fotoğraflar ile Van Kültür ve Turizm İl Müdürlüğü'ne ait Van fotoğraflarını 22. sayımızla birlikte hediye olarak göndereceğiz. Destekleri için il müdürümüzMuzaffer Aktuğ ve Erciş Kaymakamlığı'ndan Evren Bingöl'e teşekkür ederiz.
ABONELİK:
Hayal Bilgisi'ne abone olmak için aşağıdaki hesaba 40 ₺ yatırabilirsiniz. İsim ve adres bilgilerinizi ise abonelik talebinizle birlikte ayse-cihat@hotmail.com adresine göndermeniz yeterli.
Hayal Bilgisi'ne abone olmak için aşağıdaki hesaba 40 ₺ yatırabilirsiniz. İsim ve adres bilgilerinizi ise abonelik talebinizle birlikte ayse-cihat@hotmail.com adresine göndermeniz yeterli.
Hesap Bilgileri:
Ziraat Bankası Van Erciş Şubesi,Cihat Albayrak adına,
IBAN: TR090001000293460507025001
HESAP NO: 0293460507025001
Ziraat Bankası Van Erciş Şubesi,Cihat Albayrak adına,
IBAN: TR090001000293460507025001
HESAP NO: 0293460507025001
Yeni abone olacaklara, her zamanki gibi, dergi, afiş ve kitaplardan oluşan hediye paketi ilk sayıyla birlikte ücretsiz olarak gönderilecektir.
Abone olmak ya da dergiyi toplu olarak temin etmek isteyenler Ayşe ya daCihat'a mesaj göndererek de bilgi alabilirler.
22. SAYIDA YER ALAN YAZAR VE ŞAİRLER:
Zeki Altın, Yalçın Ülker, Şeyda İpek, Süleyman Bozkurt, Sinan Gök, Samet Zenginoğlu, Nesibe Yıldız, Naciye Özkan, Mustafa Işık, Muammer Gül, Mert Bayram, M. Atilla Maraş, İsmail Gelegen, İbrahim Sarp Baysu, Havva Içöz,Hakkı Aytaç, Gülşen Çağan, Esra Sağlık, Ercan Ata, Emre Şen, Emine Muradoğlu, Emine Esin Arık, Elif Taş, Demet Genç, Büşra Nur Kayabaşlı, Buğra Taşova, Birgül Temur, Bayram Zıvalı, Banu Göçmez, Aytaç Ayna, Akın Akar, Ahmet Ahmet Mentes, Adige Batur --- 15 TEMMUZ: Yilmaz Sit,Uğur Ortaç, Tunay Özer, Şakir Kurtulmuş, Sezer Taş, Samet Saltık, Nur Kıyak, Mücahit Akıncı, Murat Soyak, Mimar Sinan Elter, Kevser Kılınç, Kevser Evsen, Hasan Ortakaya, Gülsüm Yıldırım, Fatih Kılıç, Fatih Budak, Erkan Terzi, Erdal Şahin, Dilan Adar, Cihat Şit, Cihat Albayrak, Ayşe Ünsal, Ayşe Gönenç, Ayşe Arıkan, Atillahan Erdağ, Arif Onur Solak, Ahmet Uğur Solak, Ahmet Kurbani, Ahmet Kanter, Ahmet Avcı
Zeki Altın, Yalçın Ülker, Şeyda İpek, Süleyman Bozkurt, Sinan Gök, Samet Zenginoğlu, Nesibe Yıldız, Naciye Özkan, Mustafa Işık, Muammer Gül, Mert Bayram, M. Atilla Maraş, İsmail Gelegen, İbrahim Sarp Baysu, Havva Içöz,Hakkı Aytaç, Gülşen Çağan, Esra Sağlık, Ercan Ata, Emre Şen, Emine Muradoğlu, Emine Esin Arık, Elif Taş, Demet Genç, Büşra Nur Kayabaşlı, Buğra Taşova, Birgül Temur, Bayram Zıvalı, Banu Göçmez, Aytaç Ayna, Akın Akar, Ahmet Ahmet Mentes, Adige Batur --- 15 TEMMUZ: Yilmaz Sit,Uğur Ortaç, Tunay Özer, Şakir Kurtulmuş, Sezer Taş, Samet Saltık, Nur Kıyak, Mücahit Akıncı, Murat Soyak, Mimar Sinan Elter, Kevser Kılınç, Kevser Evsen, Hasan Ortakaya, Gülsüm Yıldırım, Fatih Kılıç, Fatih Budak, Erkan Terzi, Erdal Şahin, Dilan Adar, Cihat Şit, Cihat Albayrak, Ayşe Ünsal, Ayşe Gönenç, Ayşe Arıkan, Atillahan Erdağ, Arif Onur Solak, Ahmet Uğur Solak, Ahmet Kurbani, Ahmet Kanter, Ahmet Avcı
MEVZUBAHİS'TE SOSYAL MEDYA PAYLAŞIMLARI DERLENEN YAZARLAR:
Senai Demirci, Necip Tosun, Ünsal Ünlü, Abdullah Harmancı, Hüseyin Su, Cemal Şakar, Zeki Bulduk, Ercan Köksal, Beyaz Bulut Dergisi, Güray Süngü, Saliha Sultan, Mustafa Akar, Merve Koçak Kurt, Mahmut Bıyıklı, Ulvi Kubilay Dündar, M. Fatih Kutan, Selvigül Şahin, Hasan Bozdaş, Şakir Kurtulmuş, Aykut Ertuğrul
Senai Demirci, Necip Tosun, Ünsal Ünlü, Abdullah Harmancı, Hüseyin Su, Cemal Şakar, Zeki Bulduk, Ercan Köksal, Beyaz Bulut Dergisi, Güray Süngü, Saliha Sultan, Mustafa Akar, Merve Koçak Kurt, Mahmut Bıyıklı, Ulvi Kubilay Dündar, M. Fatih Kutan, Selvigül Şahin, Hasan Bozdaş, Şakir Kurtulmuş, Aykut Ertuğrul
(İsim benzerliği nedeniyle yanlışlıkla etiketlenenler varsa şimdiden özür dileriz.)
* 22. sayıda yer veremediğimiz herkesten özür diler, kıymetli eserleri için teşekkür ederiz.
- Hayal Bilgisi bu sayıda da nitelikli metinlere daha çok yer verebilmek amacıyla 48 değil 56 sayfa olarak çıktı.
Nice sayılarda buluşmak ümidiyle.
Ayşe & Cihat
Yetmiyor bulanık sular benizlerini tarif etmeye
Sokakların intizarını çürüten sessizliğe gömme bizi
Hasretler, yıllar boyu senin gülüşüne rengârenk kesilmiş
Tuz yangınında geriye kalan gözyaşlarınla ıslat hayatımızı
Benim kaldırımlarımda ağır ritminde akıyor hayat
Kimseler uğramıyor artık yorgun çıkmazımıza
Evlerimizden de çıkamıyoruz kapılarımız narkozlu
Halepçe’ye çöken elma kokusu yayılıyor şiirlere
İçimize çektikçe redifler düşüyor kapı önlerine
Hugin ve Munin bile senden haber getirmiyor artık
Taşların arkasına saklanıyor şahit tuttuğumuz toprak
Bizi evde taş duvarlara, sokakta kaldırım taşlarına
Şiirin siyah köşe taşına, gökyüzünde meteorlara…
İbrahim'i bir dua gibi bizi bırakıp nereye gidiyorsun
Adalet mi bu! Sefa kadar cefanı istiyoruz senden
Mahalleli sensizliğin sıtmasıyla sarsılıyorken
Sivrisinekler bataklığını göğsüme kurup oturmuşken
Pul pul dökülen benim şiirim, senin bedenin
Paramparça olmuş cesedinden bir reçete yaz
Kürlerle doldururuz ayrılığın kemoterapi çilesini
Bu şehre aynı kâbusla uyanıyor minareler
Ve ölmek için erken diyor sala okuyan şairler
Hakkı Aytaç
EDEBİYAT VE İYİLİK DERGİSİ: HAYAL BİLGİSİ 22
Antoine de Saint Exupery yaşadığı hayat onu bir şaheser olan Küçük Prens’i yazmaya doğru adım adım götürmüştü. Çocukluğunda evlerinin yanı başında havaalanı olması bütün gün uçakları izleyerek hayal dünyasını gökyüzüne kurmuştu. Hayatın şartları kendisini denizci yapsa bile, O hayalinden vazgeçmeyerek bir uçak pilotu olmayı başarmıştı. Toulouse ve Dakar arasında posta servisi yaparken Tunus’ta Sahra çölüne zorunlu iniş yaptı. Dört günlük kumlar arasında geçen maceradan sonra bir bedevi tarafından bulundu. Hayatın getirdiği bu tecrit dönemi hayatı tekrar sorgulamak için bir dönüm noktası oldu. İsminde yer alan Saint(Aziz) gibi gerçek manada bu makama ulaştı. II. Dünya Savaşı başladığında Fransa, Almanya’nın işgaline uğradığında ABD’ye gitmek zorunda kaldı. Exupery, ölmeden çok kısa bir süre önce, annesine yazdığı bir mektupta şöyle yakınmıştı:
İnsanı dönüp dolaştırmadan en kısadan emin bir şekilde sahili selamete çıkaracak ve sevdiğine kavuşturacak “Yol” a revan olmuştum. Bozkırda bir Selçuklu başkenti olan Konya’ya doğru yola çıkmıştım. “Yol” Arapça ifadesiyle “Tarik” denen kavramı anlamlandırarak rotamı çizecek, hakikate götürecek yolculuğu sonlandıracaktım. Bu benim için bir otobüs yolculuğundan çok daha fazlasıydı. Biletimde yazan yere oturmuş planlar yaparken muavin seslendi:
-İsminiz Bazdiyar* mı? Bir yanlışlık olmuş sizi 18 numaraya alacam.
Sen niyet et daha yolun başında elinden tutup ipuçlarını gösteriyor. Hayatta tesadüflere yer yoktu. Yeter ki olaylara, aklımızı gözlerimize indirip bakmayalım. Eşyanın arkasındaki sır perdesini görmek için “bakmaktan” belki fazlası lazımdı. Araştırdığım kadarıyla Mevleviliğin 18 sayısıyla ayrı bir bağı vardı. İnsanların sağ avucundaki çizgilerin teşkil ettiği sayıydı (Esma’ül Hüsna) mesela ve Kâinatta 18 bin âlem olduğu düşünülür.
RESİMLER
Kelebeğin Rüyası








